zondag 1 januari 2017

Trugkieke 10: zeebaars seizoen 2016

We hebben 2016 achter ons gelaten en 2017 is begonnen, tijd om op deze Nieuwjaarsdag nog eens terug te kijken naar het afgelopen seizoen. In dit seizoen zette de trend van overwegend kleinere baarzen in de Oosterschelde zich helaas voort. Aan aantallen vaak geen gebrek, vele sessies met veel kleine baarzen tot circa 40 cm, maar zeebaarzen van zo’n 50 tot 60 cm leken er nog minder te zitten dan voorgaande jaren. En dat is jammer, met name deze baarzen geven mijn inziens de mooiste sport met de felste aanbeten en mooiste ‘gevechten’. Hoe groot is het contrast met de zeebaars visserij in de Oosterschelde vergeleken met zo’n jaartje of acht geleden, toen de vijftigers en zestigers in relatief grote getallen de Oosterschelde bevolkten en vele mooie baarzen konden worden geland. Maar goed, het is nu eenmaal niet anders, we zullen waarschijnlijk ook komende seizoenen met name met kleinere baarzen geconfronteerd worden in de Oosterschelde.




De Oosterschelde

Bovenstaande betekent echter niet dat ik niet heb genoten van de uurtjes die ik aan de waterkant heb doorgebracht, integendeel. Meestal stond ik alleen te vissen aan de Oosterschelde dijken, en de stilte en schoonheid van dit schitterende nationaal park is alleen al de moeite waard. Maar natuurlijk willen we ook baarzen vangen. Veelal vissend met kleine oppervlakte plugjes zorgden ook de kleinere baarzen vaak voor een prachtig visueel spektakel. De plugjes werden gevolgd en aangevallen tot vlak onder de kant, kolken, opspattend water, baarzen die half uit het water op de plug klappen; echt schitterend om te zien, wie daar niet van kan genieten kan maar beter thuis blijven zou ik zeggen. 


En de sporadische vijftigers en een enkele zestiger die er tussen door liepen zorgden toch iedere keer weer voor een extra stoot adrenaline. In de nazomer wist ik nog een paar hele mooie 70’ers te vangen, waarvan de grootste een schitterende baars van maar liefst 78 cm was.






Beide baarzen zorgden voor prachtige sport, met mooie kolken, harde aanbeten en lange runs. Tja, zo had ik er nog wel wat van willen vangen. Maar zoals gezegd, dit waren uitzonderingen, de hoofdmoot in de Oosterschelde was kleinere zeebaars tot zo'n 40 cm. Sommige baarzen waren niet veel groter dan het plugje, maar hoe klein ook, ze bleken allemaal super fel om de 'prooi' aan te vallen.





Het Strand

Al een paar jaar was ik van plan om zo af en toe de Oosterschelde dijken eens te verruilen voor het strand, maar tot dit jaar was het er niet van gekomen. Het kost nou eenmaal wat meer tijd, verder rijden, meestal wat verder lopen, en de stekken waar we in het verleden succesvol waren zijn met het opspuiten van de stranden grotendeels verdwenen. Dit jaar de knoop doorgehakt en in de zomer en nazomer samen met Charles een paar keer naar het strand gereden. Gewapend 2.70m lange spinhengels, softbaits, duikende- en oppervlakte pluggen wat stekken uitgeprobeerd. Niet alles was succesvol, maar we wisten toch wat baarzen te vinden. 






Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, en ondanks de diversiteit van kunstaasjes in onze tassen hebben we vrijwel uitsluitend met oppervlakte pluggen gevist. Met name de wat forsere oppervlakte pluggen bleken succesvol. Er werden diverse mooie vissen gevangen, met als klap op de vuurpijl een mooi 70+ baars voor Charles. Wat ons direct opviel was dat zonder uitzondering alle aan het strand gevangen baarzen,  dikke volgevreten exemplaren waren, en dit gold ook de kleinere baarzen. Hiermee vergeleken waren de baarzen in de Oosterschelde vaak aan de magere kant; er was blijkbaar een behoorlijk verschil aan voedselaanbod. 






De strandvisserij is zonder meer een leuke afwisseling, het water is meestal ruwer, de golven ontnamen soms het zicht op de plug, wat de oppervlakte visserij lastig maakt, en toch wisten we in die relatief ruwe omstandigheden te scoren aan de oppervlakte. Wat ons betreft in het komende seizoen voor herhaling vatbaar.


Op naar seizoen 2017

Ieder voorjaar kijken we weer uit naar het nieuwe seizoen, en ieder jaar weer hopen we weer op mooie vissen. Toch vrees ik dat voor wat betreft de Oosterschelde we ons in moeten stellen op voornamelijk kleinere baarzen. Er is beslist nog gerede kans op het vangen van mooie grove baarzen in die Oosterschelde, zoals ik er ook afgelopen seizoen een paar mocht vangen, maar dit zal waarschijnlijk meer uitzondering dan regel zijn. Maar niet getreurd, vissen met niet te zwaar materiaal en relatief kleine plugjes zodat ook met kleinere baarzen de sportbeleving overeind blijft, is het devies. Bij gezondheid en welzijn –en voldoende tijd-  zal in 2017 het strand wat vaker bezocht gaan worden. Nog een paar wintermaanden en voor je het weet nadert de maand Mei alweer. Ik kijk er naar uit! 




maandag 3 oktober 2016

Diverse stekken lijken al verlaten

Het is nog maar begin Oktober, en de water temperatuur is nog relatief hoog, maar diverse Oosterschelde stekken lijken al verlaten. Ook op stekken waar toch altijd wel scholenbaarzen te vinden zijn, geen of slechts een enkele aanbeet. Zo ook dit weekend, slechts een handvol baarzen en niet groter dan zo'n 45cm.


Met name in de jaren van 2005 tot 2010 vingen we tot eind Oktober, en soms zelfs tot half November mooie baarzen in de Oosterschelde, maar de afgelopen jaren is dat toch wel langzaam maar zeker aan het veranderen. Er is beslist nog wel een baarsje te vangen in de Oosterschelde, maar je moet de laatste jaren net even meer dat tikje geluk hebben rond deze tijd van het jaar en tegen een schooltje aanlopen.


Zoals gezegd, de water temperatuur is nog prima, dus ik ga het beslist nog een aantal maal proberen.

woensdag 21 september 2016

Iedere worp raak

Deze week stuitte ik op een enorme school zeebaarzen. De baarzen zijn duidelijk scholen aan het vormen, en ik trof een zeer grote school. Echt iedere worp was raak, geen grote exemplaren; het gros van de gevangen baarzen zat zo tussen de 35 en 40 cm, maar het waren er echt veel.


Ik heb wat heen en weer gelopen en op verschillende plaatsen staan gooien om de grootte van deze school in te schatten; op een breedte van zo'n 50 meter en tussen circa 30 tot 10 meter uit de kant volgde aanbeet na aanbeet. Het maakte niet uit welke oppervlakte plugje werd gebruikt, de baarzen vielen echt alles aan. 


De baarzen waren bijzonder fel, de pluggen werden aangevallen alsof ze in geen maanden te eten hadden gehad. En als een baars loste, dan werd een meter of 2 verder de plug al weer belaagd door een andere baars. Ook toen het begon de schemeren en langzaam donker werd, namen de aanbeten niet af. Integendeel, hoe donkerder het werd, hoe sneller na het inwerpen de aanbeten volgden. 


Ik had geen lichtje meegenomen, en ben dan ook toen het echt donker werd zo rond de klok van half 9 gestopt, maar dat had niets te maken met de baarzen, die zaten er nog volop. 


Zoals gezegd, geen grote vissen, maar ik stond te gooien met een licht hengeltje en dan is een baars van 40 cm al echt heel erg mooi. Al met al was het een memorabele avond met meer dan 40 gevangen baarzen; zelden zo'n grote school baarzen meegemaakt. Enorm genoten van deze avond aan de Oosterschelde.


dinsdag 13 september 2016

Mooie baars voor Charles

Een kort berichtje van een strandsessie van afgelopen weekend. De wind was harder dan voorspelt/verwacht, wat een vrij ruwe zee tot gevolg had. Maar goed, het bloed kruipt waar het niet gaan kan en we besloten toch om met de oppervlakte pluggen van start te gaan. Het was op het randje, de plug was soms nauwelijks te volgen in de golven, maar toen er wat kolken en aanbeten volgden waren we toch overtuigd van onze keuze. Diverse baarzen gevangen, met als uitschieter een oersterke baars van 72 cm voor Charles die voor een hoop spektakel zorgde en keer op keer probeerde weg te komen in de harde stroming. Verder nog een paar baarzen gevangen tot zo'n 50 cm die mijn Super Spook niet konden weerstaan. 






zondag 4 september 2016

September is begonnen

De September maand is begonnen, ik zal even een slag om de arm houden, want de afgelopen jaren was deze maand niet altijd goed, maar de maand September is normaliter dè zeebaars maand bij uitstek. De baarzen zijn nu enorm sterk, en willen zich nog maximaal volvreten voordat ze over een aantal weken langzaam maar zeker uit de Oosterschelde weg trekken. 


Wanneer dat precies is, is koffiedik kijken, in het verleden heb ik er tot half november baarzen gevangen, maar de afgelopen jaren lijken ze toch wat eerder weg te trekken. Ze zitten dan nog wel een tijdje aan de kust, maar nog maar slechts een enkeling in de Oosterschelde. 


De September maand is voor mij in ieder geval mooi gestart, zaterdagochtend in de ochtendschemering bij mijn stekje aangekomen, en na een half uurtje een mooie aanbeet, met direct een kromme hengel. Een hele mooie dril, een sterke baars die keer op keer een enorme run nam. Even later lag een pracht exemplaar van 71 cm op de kant te pronken voor de foto. Zo, dat was even een lekker begin. In het uurtje erna werd regelmatig de plug aangevallen, er waren ook de nodige missers, maar diverse baarzen konden worden geland. In totaal 7 baarzen gevangen, een paar veertigers, maar ook een paar mooie vijftigers, waarvan er een net de 60 cm niet haalde. Allemaal mooie vissen, die gevangen zijn met de Patchinko 100.


Zo tegen de klok van 8 uur begon de wind fiks aan te trekken, de golfslag werd behoorlijk fors en met de Zuidwester recht op kop werd ingooien steeds lastiger, Maar goed, mijn ochtend kon op zich al niet meer stuk. Laten we hopen op een mooie September maand.


zondag 28 augustus 2016

Mooie visserij aan het strand

Zaterdagochtend beloofden de eerste vroege uurtjes rustig te verlopen, niet te veel wind en bovendien een lekkere temperatuur van zo'n 19 graden; met andere woorden prima condities voor een oppervlakte sessie aan het strand. Bij het krieken van de dag vlogen onze pluggen het zeewater in. Het duurde even, maar na een goed half uur was het Charles die beet kreeg en een mooie baars kon landen.


We gebruikten relatief grote oppervlakte pluggen; Super Spook's, Patchinko's, grote Rapala X-Rap Walk's en meer van dergelijke grove pluggen. Maar van grote pluggen schrokken de baarzen niet, integendeel, ook de kleinere baarzen vielen die pluggen met grote felheid aan. De grootste 2 baarzen, van respectievelijk 58 en 56 cm, waren voor Charles, en beiden hebben we tal van veertigers gevangen. 


En dan die misser, tsja, ik stond met een Super Spook te gooien, uit het niets een enorme klap op de plug, kromme hengel, gierende molen slip en een niet te stoppen baars. Ik mocht vorige week een mooie 70+ baars vangen, maar dit exemplaar was duidelijk nog een pak sterker. Maar goed, zoals ik al zei, de baars was niet te sturen of te stoppen, met een enorme run zwom ze richting de stenen, en dan kun je wachten tot het fout gaat, en dat ging het dan ook, even later pats, lijn doormidden.... shit happens.


De baarzen aan de kust zijn overigens over het algemeen een stuk zwaarder dan de baarzen met vergelijkbare lengte dieper in de Oosterschelde, blijkbaar is er een behoorlijk verschil in voedselaanbod. En zwaarder betekent ook sterker, ook de veertigers geven veel sport en zijn prachtig om te vangen.


Het was genieten aan de zee, in het ochtendgloren in je shirtje en korte broek met oppervlakte pluggen de baarzen belagen, en een mooi aantal vangen, wat wil je nog meer. Zoals gebruikelijk zwemmen alle baarzen weer rond.



maandag 22 augustus 2016

Het wordt een zeldzaamheid

Grote baarzen vangen vanaf de kant in de Oosterschelde wordt langzaam maar zeker een zeldzaamheid, er zitten er nog wel, maar vergeleken met pakweg een jaar of 5 tot 10 geleden een stuk minder. Een fikse portie geluk is nodig, er net zijn op de juiste tijd en plaats met dat kunstaasje waarmee de baars op dat moment te verleiden is.

Dit weekend, druilerig en nat, maar dat houd mij niet weg van de waterkant. Het werd sessie met een aantal baarzen, maar met één absoluut hoogtepunt. Ik werp mijn plug ver van de kant, de wind duwt een bocht in de lijn die ik snel recht trek en vervolgens mijn plug in een rustige walk-the-dog met de stroming mee laat lopen. En dan, een grote kolk bij de plug, even niks en dan klapt een baars met een hoop gespetter vol op de plug. Het adrenaline gehalte in mijn  bloed stijgt tot grote hoogte; allemachtig, wat een geweld! Ik sta met een kromme hengel en een gierende molen slip. In eerste instantie denk ik aan een mooie 60+ baars, maar als ik even later het kopschudden van de baars voel, gevolgd door weer een enorme run weet ik het wel; "ik vreet mijn hoed op als dat geen zeventiger is". Een ongekend spannende en mooie dril volgt, de baars gaat in een richting waar ik ze niet wil hebben, maar is nauwelijks te sturen. Met enige moeite krijg ik ze mijn kant op, en moegestreden ligt uiteindelijk een grote baars aan de kant. Een prachtige zeebaars van ruim 78 cm. 



Ik ben alleen en sta op een stek met gladde stenen, en nergens is een plekje om mijn camera weg te zetten om via de zelfontspanner een mooie foto te maken met de baars in mijn handen, zodat die in volle glorie getoond kan worden. Jammer dan, ik kan er niet mee zitten, ik ga niet lopen prutsen, ik schiet snel een paar foto's en zet met zorg de baars weer terug. Ze heeft even tijd nodig om bij te komen, maar zwemt uiteindelijk rustig uit mijn handen weg haar vrijheid tegemoet. Ik heb al meer van dergelijke baarzen aan de oppervlakte mogen vangen, maar het blijft een fantastisch ervaring. Het vangende plugje was een Asturie 110 van Xorus.