Niks verwacht

Dit weekend slechts een mogelijkheid om te gaan zeebaarzen; en hoewel het getijde niet ideaal was voor de avond of vroege ochtend, toch maar gegaan. Die ene mogelijkheid was voor mij in de vroege uurtjes van zaterdagochtend. Zoals gezegd, niet ideaal; typische getijde stekken die bij laag water droog vallen waren uiteraard geen optie, maar, in de Oosterschelde is er ook rondom het lage water altijd wel een stekje te vinden om een poging te wagen. Ik had wel mijn verwachtingen bijgesteld, en gerekend op een 'blank', of maximaal een mini-baarsje. Na ruim een uur staan gooien met allerhande pluggen leek mijn verwachting uit te gaan komen; nog geen enkele aanbeet en de getijde stroming was al duidelijk aan het afnemen, En dan toch, in een keer een aanval op de plug en 'hangen'. Een zeebaars had zich vergrepen aan de Ima Skimmer en wist zowaar de molen slip een paar keer zijn werk te laten doen. Even later lag er een mooi dikke baars van krap 50cm voor mijn voeten. 

Hè dat was lekker, binnen 10  minuten volgden nog 2 baarzen op de Super Spook Jr., wel kleiner van stuk, zo tussen de 40 en 45cm, maar, als je op niks rekent dan is dat eveneens hartstikke mooi. Nog een half uur staan gooien, maar geen aanbeet meer gehad. De stroming was er inmiddels helemaal uit, dus er maar mee gestopt en naar huis gereden. Niks verwacht, maar toch een leuke sessie. 

Prima tij en mooi donker weer

Na vele weken niet aan de waterkant te zijn geweest, eerder deze week en vanmorgen de tijd weer gevonden om naar de Oosterschelde dijken te rijden. Prima tij en mooi donker weer; de verwachtingen ware hoog gespannen. 

En beide sessies zouden schitterden oppervlakte visserij opleveren. Niet dat er grote baarzen zijn gevangen, integendeel, vele kleine baarsjes, waarvan sommigen niet veel groter dan mijn plug, maar wel vrijwel constant kolken achter de plug, aanbeten, missers, en een mooi aantal gevangen baarzen. Kortom, een spektakel van de bovenste plank. 

De sessie eerder deze week leverde dubbele cijfers op mbt gevangen baarzen en baarsjes, en vanmorgen zat er dat net onder. Zoals gezegd, nogal wat kleinere exemplaren, maar met licht materiaal is dat uitermate leuk. Meer hoeft het niet te zijn.

"Trugkieke" 8: zeebaars seizoen 2014

De zachte winter van 2013/14, en het mooie vroege voorjaar wat er op volgde, leek voor een super vroege start te zorgen van het afgelopen zeebaars seizoen. In April bereikte de zeewater temperatuur de 12 graden en in het weekend van 26 April stond ik voor de eerste keer aan de kustlijn. Helaas een vruchteloze poging, en toen er daarna zo begin Mei nog een aantal blanks op volgden, heb ik besloten om nog even een paar weken te wachten. Een soort ‘valse start’ van het seizoen dus. Maar goed, ik maak sowieso “mijn uren” liever op rustige stekken, wat dieper gelegen in het Oosterschelde gebied, dus maar even geduld tot waarschijnlijk begin Juni vooraleer de zeebaarzen daar actief zouden kunnen zijn. Deze inschatting bleek in iedere geval redelijk correct; eind Mei weer een poging gewaagd en direct mijn eerste baarsjes gevangen. De maand Juni werd een boven verwachting leuke maand, en daarmee de aftrap van een redelijk seizoen, verre van mijn beste seizoen ooit, maar zeker ook niet mijn slechtste.

De eerste maanden van het seizoen: Dog-X-mania!

Na mijn ‘valse start’ van het seizoen volgden aan aantal mooie Juni/Juli sessies, en wat aantal vissen betreft was de visserij gewoonweg goed. Geen supergrote exemplaren, maar vele baarzen van half in de 40 tot half in de 50cm. En omdat vrijwel all baarzen aan de oppervlakte werden gevangen, leverde dat prachtige visserij op, met soms ronduit spectaculaire aanvallen op de oppervlakte pluggen.  Er zaten ook nogal wat scholenbaarzen tussen, kleinere exemplaren van onder de 40cm, maar het geweld waarmee met name deze baarzen de oppervlakte plug aanvallen is ronduit schitterend om te zien.

Zoals altijd weer met tal van pluggen gevist, maar er was een oppervlakte plugje die er  in deze periode bovenuit stak, en dat was de Megabass Dog-X in de sliding variant. Overduidelijk leverde dit plugje veel meer aanbeten op dan andere pluggen en zorgde voor een ware “Dog-X-mania”. Het was onvoorstelbaar hoe de baarzen op dit plugje reageerden, waarbij vrijwel iedere worp wel actie achter de plug opleverde. Regelmatig verwisselde ik de Dog-X  voor een andere plug, en typisch werd het dan stiller, en zodra ik de Dog-X weer aan de speld deed, volgden de aanbeten weer. Het deed me een beetje denken aan seizoen 2008, toen in het naseizoen hetzelfde gebeurde met de Bonnie 95. Al was dat destijds in de overtreffende trap vergeleken met dit seizoen. Niet alles werd verzilverd uiteraard, missers horen nu eenmaal een beetje bij de oppervlakte visserij, maar dat mag de pret niet drukken.

Opvallend in deze periode van het seizoen was dat de vroege ochtendsessies veel beter waren dan de avond visserij. Zo net na zonsopkomst, in vaak hele rustige omstandigheden, bleek de visserij op haar  best. En dit bleek te gelden voor diverse stekken; in de vroege ochtend leuke visserij en in de avonden slechts een enkele aanbeet of simpelweg helemaal niets.

De tweede seizoenshelft

Na de zomervakantie waarin een paar weken niet is gevist,  eind Juli weer naar de waterkant. Vol goede hoop uiteraard gezien de mooie weken voor de vakantie, maar de visserij gaf toch een wat ander beeld. Het werd allemaal wat wisselvalliger, en blanks en succesvollere sessies wisselden elkaar af. Tevens werd het aantal veertigers minder, maar daar tegenover werden diverse mooie 50+ en 60+ baarzen geland, die zowel tijdens avond als vroege ochtend sessies zijn gevangen.

Ook was het plotseling over met de verbluffende aantrekkingskracht van de Dog-X; hoewel nog diverse keren ingezet, in de rest van het seizoen heb ik er nauwelijks meer een baars mee gevangen. Zeebaars visserij ten voeten uit zou ik zeggen; een kunstaasje wat vandaag top is kan morgen alweer flop zijn. Maar niet getreurd, er zijn vele andere alternatieven, en met name op de Xorus Patchinko 100 en de Ima Skimmer gingen de baarzen bij tijd en wijle helemaal los. De beste van deze twee was dit seizoen de Patchinko 100, die, zoals al een paar seizoenen op rij, wederom haar vangkracht bewees.

Naarmate het seizoen vorderde, vooral bij winderige condities, met wat grotere regelmaat ook ondiep duikende pluggen gebruikt. Hoewel het visuele spektakel van de oppervlakte visserij ontbreekt, maakt de immer snoeiharde onverwachte aanbeet op een snel binnen gedraaide duikende plug veel goed. Een beuk van jewelste op je spinhengel en direct een gierende molenslip; het blijft kicken. De duikende pluggen leverden een aantal mooie baarzen op, die vrijwel zonder uitzondering zijn gevangen met de Duo Tide MInnow 125SLD en Megabass Vision 110.

Helaas beperkte een druk reisschema voor mijn werk mijn September zeebaars visserij tot slechts enkele weekend sessies, maar toch een paar leuke najaarsbaarzen kunnen vangen. Tot en met medio Oktober heb ik de baarzen kunnen vinden, maar van de ene op de andere dag was het afgelopen. Mijn stekken leverden, behoudens een paar kleinere exemplaren, geen baarzen meer op. Er was beslist nog wel zeebaars te vangen, met name aan de kustlijn of in het Europoort gebied, maar ik vond het welletjes, eind Oktober was mijn seizoen klaar; tijd voor andere bezigheden.

Een goed seizoen?

Tja, wat maakt een seizoen goed? Dit is en blijft grotendeels een persoonlijke beleving; voor mensen die net gestart zijn met deze hobby maakt een handvol zeebaarzen het seizoen wellicht al goed, terwijl voor mensen die al vele jaren op zeebaars vissen –en andere tijden hebben meegemaakt- het tegenovergestelde het geval zal zijn. Voor mij persoonlijk is een goed seizoen in ieder geval veel meer dan louter het tellen van gevangen baarzen. Zo heb ik begin Oktober op een avond een paar uurtjes staan gooien met oppervlakte pluggen; diverse kolken en schijnaanvallen op de plug, zoals altijd weer geweldig mooi om te zien. Maar, de baarzen waren super voorzichtig, en wat ik ook probeerde, geen enkele baars weten te verleiden tot een aanbeet. En toch was dit absoluut een mooie avond die ik niet snel zal vergeten, een avond die je tot nadenken stemt wat je anders had kunnen doen om toch die aanbeet te krijgen. Ik bedoel maar, er is meer dan tellen hoeveel baarzen je hebt gevangen en vervolgens concluderen of het seizoen goed was of niet.

Ik ben dit jaar, op een enkele strandsessie na, de Oosterschelde niet uit geweest, en mijn seizoen was zeker niet slecht. Ik realiseer me overigens terdege dat over de gehele breedte van de Oosterschelde zeebaars visserij het niet al te best was. Meer dan ooit kreeg ik via mail en gesprekken aan de waterkant, signalen dat er alom werd geklaagd over matige tot zeer matige Oosterschelde zeebaars visserij. Ik wist gelukkig met regelmaat mijn baarzen wel te vangen, maar goed, ik loop inmiddels al meer dan 10 jaar rond aan de Oosterschelde dijken, deze ervaring, in combinatie met een fikse portie geluk, zal er wel debet aan zijn.

Al  met al het ik weer heel wat uurtjes gewapend met lichte spinhengel en schoudertasje gevuld met een handvol pluggen aan de waterkant gestaan. En met volle teugen genoten van het afgelopen seizoen.

Oosterschelde onder druk?

Een Nationaal Park, en een schitterend natuurgebied, maar de Oosterschelde staat wat mij betreft zwaar onder druk; diverse berichten berichten doken op dat de bruinvissen in de Oosterschelde verhongeren vanwege de afname van de hoeveelheid kleinere vis, waar deze kleine walvissen soort op jaagt en afhankelijk van is. Waar zijn ze gebleven, die grote scholen aasvis van een aantal jaren geleden? Ik heb ze in ieder geval niet gezien; de laatste keer dat ik een groep zeebaarzen heb zien jagen midden in een grote school aasvissen is alweer diverse jaren geleden. Het Oosterschelde water lijkt almaar helderder te worden, dit vanwege een sterke vermindering van fosfaten en stikstof verbindingen die minder en minder in de natuur terecht komen. Het gevolg is een verminderde groei van algen en plankton, en dat resulteert weer in voedselarmoede voor onder meer vislarven. En minder vislarven betekent simpelweg minder jonge vis. Daar bovenop is de Oosterschelde een zeearm met nauwelijks zoetwater instroom, en daarmee dus ook geen instroom van organismen die typisch aan het begin van de voedselketen staan in Estuaria. 

Dit proces van ‘verarming’ van het leven in de Oosterschelde speelt al een aantal jaren. Wat dit allemaal betekent voor de zeebaars weet ik niet, maar voor mij zijn dit tekenen aan de wand.  Passen de zeebaarzen zich simpelweg aan en richten ze zich in de Oosterschelde structureel op ander voedsel zoals krabben en garnalen? Of gaan de zeebaarzen op den duur wellicht meer en meer de Oosterschelde mijden? En in plaats hiervan op andere plaatsen foerageren die niet worden geplaagd door deze problemen, zoals bijvoorbeeld het Europoort gebied? De tijd zal het leren, maar wat zich afspeelt in de Oosterschelde in combinatie met het enorme probleem van overbevissing lijkt niet erg op een scenario dat kan zorgen voor de terugkeer van een rijk Oosterschelde zeebaars bestand.

Richting zeebaars seizoen 2015

De tijd gaat snel, en hoewel het nu nog slechts begin Januari is, kijken we al weer uit naar het volgende seizoen.  Een voorspelling durf ik nauwelijks te maken, maar de kans dat het veel beter wordt dan dit seizoen lijkt erg klein. Maar, voor een seizoen zoals dit afgelopen seizoen zou ik toch direct tekenen. Met regelmaat een of meerdere baarzen vangen, grotendeels aan de oppervlakte, in een prachtig natuurgebied; zoals gezegd, ik teken er voor.

Nog een paar wintermaanden en dan begint het voorjaar al weer. En voor je het weet is het Mei, en dan kunnen we weer.  Laten we hopen dat iedere sportvisser zijn baarsje weet te vangen!

Nazomerse baarzen

Na de "herfstmaand" Augustus hebben we afgelopen week mogen genieten van mooi nazomer weer, en volgens de verwachtingen blijft dat zo nog wel even. Helaas niet veel aan vissen toegekomen, maar zaterdag weer naar de waterkant. Het zou een spectaculair begin worden van deze zeebaars sessie. Iets voor zeven in de ochtend vloog mijn plug in het water, in een ambiance van een grijze lucht en het daglicht dat langzaam terrein begon te winnen van de nacht. De Noorden wind was net wat sterker dan ik had ingeschat, maar goed, het weer heb je nu eenmaal niet in de hand. Mijn plekje gezocht en bij mijn eerste worp, de Patchinko 100 was net een paar tellen in zijn zig-zag actie, een enorme klap op de plug, met direct een kromme hengel en een gierende slip. Maar voor ik goed en wel iets kon doen was het weer klaar, los. Hmm, jammer, maar ook missers horen er bij. Een paar worpen later, het leek wel een herhaling, wederom vanuit het niets een aanval op de plug, kromme hengel en meters lijn die van de molen werden getrokken. Wat een geweld, er leek geen einde aan te komen, maar helaas, ook deze baars loste. Balen natuurlijk, dit waren zonder twijfel forse baarzen. 

Direct de worp hierna, boem, weer zo'n aanval op de plug, en hoewel ook nu de molen slip zijn werk moest doen, was deze baars beslist wat minder sterk, Na een mooie dril kon een mooie dikke baars van 61cm worden geland, om na de foto weer retour Oosterschelde te gaan. 

Hierna bleef het een minuut of 10 stil, maar even later toch weer een paar kolken achter de plug en een baars die geland kon worden. Er volgde een mooi half uurtje, met baarzen die allemaal zo tussen de 40 en 50cm maten. Afwisselend gevist met de Patchinko 100 en de Ima Skimmer, de meeste baarzen kwamen op de Patchinko. Een drie kwartier na de eerste worp was het afgelopen en heb ik geen beet meer gehad. Maar goed, met een 12-tal gevangen baarzen was dit toch weer een mooie Oosterschelde zeebaars visserij.

Het kan niet altijd meezitten

Afgelopen dinsdag en woensdag twee keer aan de waterkant gestaan. Een lekker niet te hard windje op de kant en een zonnetje die regelmatig tussen de wolken door kwam kijken. Een aantal scholen baarzen weten te verleiden tot een aanbeet, en helaas een paar forse baarzen gemist. Tot twee keer toe zware kolken bij de plug, een keer de baars even gevoeld en weg, en de andere kort even door de slip en weer los. Tja, het kan niet altijd meezitten. 

De andere dag slechts een aanbeet, maar deze kon wel verzilverd worden, na een relatief lange dril waarbij de baars in haar ontsnappingspogingen maximaal gebruik maakte van de sterke stroming, kon een mooie zestiger op de foto. Het vangende plugje was de Ima Skimmer. Het is te hopen dat er nog iets van een nazomer komt met een paar mooie visdagen, want dit herfstachtige weer ben ik eigenlijk al lang weer beu.

Mooie visserij

Na een paar visloze sessies, deze week er weer maar eens op uitgetrokken. De lastige Noordenwind was gelukkig enigszins geluwd, en er liep een mooie stroming met een lichte golfslag op het Oosterschelde water. Het zag er allemaal prima uit, en vol goede moed wandelde ik naar mijn stek. En wat denk je, de eerste de beste worp raak, een baars die vol op de Dog-X klapte. Een mooie vis die net de 50cm aantikte kon even later op de foto. 

De tweede en derde worp eveneens raak, twee scholenbaarsjes, maar goed, baars is baars. Wat een begin!, maar hierna bleef het zeker een half uur stil; ik dacht eigenlijk al "dat was het dan", en dat ik wellicht toch wat te laat op mijn stek was aangekomen. Maar even later toch weer een kolk achter de plug, even niks, en 'hangen'. Er volgden een paar mooie baarzen, zo tussen de 45 en 50cm. 

Op een gegeven moment kreeg ik geen beet meer. Het waterpeil was inmiddels flink gezakt en ook de wind was weer aangetrokken. De Dog-X gewisseld met een Ima Skimmer zodat ik wat verder weg kon vissen. De Dog-X gooit op zich prima, zeker voor zo'n klein licht plugje, maar kan bij lange na niet tippen aan de afstanden die met de Skimmer te halen zijn. Die plug gooit werkelijk als een speer, ook met de wind op kop of schuin op de kant; dat scheelt zo maar een metertje of 20. 

Het bleek een juiste keuze, de tweede worp raak, en een kwartiertje later kon de laatste baars van de avond worden geland. Weer volop genoten van een meer dan leuke zeebaars sessie; met oppervlakte pluggen de zeebaars belagen is en en blijft een mooie visserij. De baarzen zwemmen weer vrolijk rond. 

"Trugkieke" 7: zeebaars seizoen 2013

Een lange late winter die maar niet wilde wijken zorgde ervoor dat de zeewater temperatuur sterk achter bleef in vergelijking met voorgaande jaren. Het gevolg was een late start van het afgelopen seizoen. Ja, er werden in Mei dan wel zo hier en daar wat baarzen gevangen met kunstaas, maar het duurde zeker tot half Juni voordat het zeebaars seizoen echt van start ging.

Uren maken

Die eerste baarzen worden vrijwel altijd direct aan of dicht bij de kustlijn gevangen, en het duurt altijd net wat langer voordat ook dieper in de Oosterschelde succes wordt geboekt. En hier was de seizoensstart zeker matig te noemen, en eigenlijk werd het hier nooit echt goed dit seizoen.  De Oosterschelde leek wat achter te blijven bij bijvoorbeeld de Westerschelde en Europoort,  en meer aan de buitenkant gelegen stekken.  Uren maken dus, diverse stekken afgaan, je niet uit het veld laten slaan door vele blank sessies, om uiteindelijk dan toch de baarzen te vinden.  En als je ze dan gevonden had, dan bleek zo’n stek een paar keer succesvol en dan was het weer gedaan. Degenen die niet van de kant afhankelijk zijn, maar met boot of kayak de Oosterschelde op kunnen leken overigens net wat beter af te zijn dit jaar. Maar goed, dat betekent niet dat er geen baarzen zijn gevangen, vele kleinere vissen, maar ook mooie exemplaren. Maar vergeleken met bijvoorbeeld zo’n jaar of 5 geleden was het seizoen zonder meer matig.

Maar ondanks een matig jaar, heb ik toch weer met veel plezier menig vrij uurtje aan de waterkant gestaan. Het was een hele mooie zomer, en de rust en de sfeer aan de waterkant net na zonsopgang of voor zonsondergang blijven voor mij iets magisch hebben, en ook als er niets gevangen wordt, zijn dat voor mij wel bestede uren.

Nieuw materiaal

Mijn nieuw materiaal is dit seizoen uitgebreid aan de tand gevoeld en voldeed volledig aan de verwachtingen. De Palms Shore Gun SFGS 89M bleek inderdaad de allrounder te zijn die ik voor ogen had, en is zonder meer een heerlijke hengel om mee te vissen, met bovendien een top prijs/kwaliteit verhouding. De ShoreGun werpt goed, geeft geen krimp bij het drillen van de baars, en is bovendien relatief licht waardoor je er uren mee in je handen kunt staan.

Maar waar ik het meest van onder de indruk ben, is mijn Shimano Vanquish C3000 molentje. Onvoorstelbaar licht en soepel, perfect werkende slip en een waar genot om mee te vissen. Dit molentje kan mijn inziens zonder meer de vergelijking weerstaan met de topmolens uit bijvoorbeeld de Daiwa stal. De Vanquish is zeker niet goedkoop, maar wat een molen! Ik gebruik de Vanquish in combinatie met mijn Yamaga Blanks Ballistick 81/12, een superlichte heerlijke combinatie, die zich dit seizoen heeft ontwikkeld tot mijn meest geliefde combi, perfect voor het lichtere spin werk, en naar mijn mening ideaal voor de oppervlakte visserij.

De meesten kwamen van de oppervlakte

En dat was dan weer het leuke van dit seizoen, vrijwel al mijn gevangen baarzen kwamen van de oppervlakte. Waaronder een pracht baars in Juli, een forse en zware zeebaars met een lengte van 75cm, die met genoemde combinatie is gevangen met een Ima Skimmer. Dit was gelijk mijn grootste baars van dit seizoen. Ik heb het al vaker gezegd, de oppervlaktevisserij op zeebaars is zeker niet de meest effectieve vorm van zeebaars visserij, maar het is zo verschrikkelijk leuk,  in een woord geweldig, en, ronduit verslavend. Bovendien is en blijft het enorm fascinerend om uit te zoeken wat, waar en wanneer werkt. De baarzen “doen het niet altijd” aan de oppervlakte, maar als je de combinatie van getijde, tijdstip, stek en kunstaas gevonden hebt, en je krijgt de kolken achter en aanvallen op je plug, dan is dat gewoonweg fantastisch.

Pluggen

Er zijn met vele verschillende pluggen baarzen gevangen, maar wat doeltreffendheid betreft staken er wat mij betreft 2 bovenuit. Op de eerste plaats de Ima Skimmer, en ten tweede de Xorus Patchinko 100. Met name op de Ima Skimmer zijn gedurende het hele seizoen baarzen gevangen, en niet alleen in het afgelopen jaar, al vanaf 2009 staat de Ima Skimmer ieder seizoen in mijn top-3 van best vangende oppervlakte pluggen. Zonder meer een top oppervlakte plug. 

En soms word je aangenaam verrast door een plug die je al jaren in je bezit hebt, maar waar je nog geen enkele baars mee wist te vangen. Zoals bijvoorbeeld in mijn geval dit jaar de Z-Claw van GanCraft, een alom gerespecteerde prima plug, maar voor mij leverde die tot dit jaar geen enkele baars op. Tot dit jaar dus, want op een winderige zomeravond, met een fikse golfslag, klapte er  een mooie baars op de Z-Claw, en zouden er die avond nog een 5-tal op volgen. Die Z-Claw loopt net wat dieper, met zijn rug tegen, of net onder het wateroppervlak, waardoor je dus iets minder last hebt van golfslag en je de plug nog steeds goed aan kunt bieden. Zo zie je maar weer, niet zo snel een plug afschrijven, maar gewoon in blijven zetten als dat past bij de omstandigheden.

Op weg naar zeebaars seizoen 2014

Afgelopen seizoen was het 10e seizoen dat ik actief met kunstaas op zeebaars vis, en hoewel verre van mijn beste seizoen, heb ik toch weer met volle teugen van mijn hobby kunnen genieten. Ook kom je ieder jaar zo’n beetje dezelfde mensen tegen aan de waterkant, even gezellig bijpraten of soms zelfs een spontane gezamenlijke sessie ondernemen. Ook die kanten van de visserij zijn zonder meer leuk. 

Maar het seizoen ligt al weer een paar maanden achter ons, en we kijken al weer voorzichtig uit naar seizoen 2014. Wat dat gaat worden is een grote vraag, de natuur is grillig, en het zeebaarsbestand staat onder grote druk, maar hopelijk krijgen we toch weer een leuk seizoen. Afgelopen seizoen bleek, met name in het naseizoen, ‘tijd’ een lastige factor voor mij, zodat wat minder is gevist dan ik me voorgenomen had, maar volgend seizoen staan er toch weer allerlei plannen in het verschiet. Of het er allemaal van komt, dat zal de tijd leren; enfin, nog een paar maanden en dan kunnen we weer!

Op de Skimmer

Na eerder deze week een avondje met oppervlaktepluggen in de weer te zijn geweest, wat resulteerde in een aantal kolken en wat missers, besloten om vanavond met de oppervlaktepluggen op herhaling te gaan. Na het werk snel naar huis, snel gegeten en naar de Oosterschelde gereden. Het werd een mooie avond, met 6 gevangen baarzen en een 4-tal missers, en allemaal op de Ima Skimmer. De gevangen baarzen waren tussen de 40 en 45 cm, op een uitzondering na, een uitzondering die er zijn mocht.

Geen kolken en schijnaanvallen van deze zeebaars, maar in een keer boem vol op de plug. Onmiddellijk voel je dat het een krachtpatser van jewelste is; je voelt de power van een grove baars, en zeker met het materiaal waar ik vanavond mee viste. Na een mooie dril waarbij de baars zich zo maar niet gewonnen gaf, werd ze uiteindelijk toch geland. Een pracht exemplaar van 75 cm, voorzichtig gelift met mijn BogaGrip die 11 lbs, oftewel krap 5 kg, aangaf. Nou is mijn BogaGrip verre van een geijkte weegschaal, maar een redelijk goede gewichtsindicatie geeft die zeker. Deze mooie dame was verbluffend snel hersteld van haar avontuur en zwom vrij vlot weer weg toen ik haar in het water hield bij het terugzetten. Het gebuikte materiaal vanavond: Yamaga Blanks Ballistick 81/12 (cw 6-21 gram) icm Shimano Vanquish C3000. 

“Trugkieke” 6: zeebaars seizoen 2012

Het seizoen 2012 zal voor de meeste zeebaars vissers niet in de boeken gaan als een topjaar, en zeker niet voor degenen die vanaf de kant in het Oosterschelde gebied vissen. Uitzonderingen daargelaten die het geluk hadden tegen een goed stekje aan te lopen, al dan niet met bootjes op dieper water konden vissen. Maar al met al was het over de gehele linie aan de matige kant; en volgens sommigen onder ons druk ik me dan nog zeer voorzichtig uit. Velen vragen zich af wat er aan de hand is en ‘begrijpen er niets van’. Het antwoord lijkt echter vrij simpel; jaar in jaar uit worden duizenden kilo’s zeebaars weggevangen; uiteindelijk kan de natuur hier niet tegen op, en ieder jaar worden de zeebaarsbestanden kleiner en kleiner.  We beginnen dit duidelijk te merken en als dit zo door gaat komen allerlei doemscenario’s in beeld…., de enige oplossing is regulering en beheersing die wordt afgedwongen vanuit de Europese Unie, maar dat gaat nog wel even duren vrees ik.

Maar genoeg hier over, ondanks bovenstaande heb ik weer met volle teugen genoten van de zeebaars visserij. Voor mij persoonlijk was het voorjaar ronduit taai, maar met name de tweede seizoenshelft was redelijk en soms zelfs goed.

De eerste seizoenshelft

Zo rond half mei bereikte de zeewater temperatuur de 12 graden grens, en werden in het Oosterschelde gebied de eerste zeebaarzen met kunstaas gevangen. Aan mij waren die eerste baarzen echter niet besteed; het was niet echt mijn voorjaar, met slechts wat scholenbaarzen en een paar missers, waarvan overigens een zeer mooi exemplaar die vlak voor mijn voeten alsnog er vandoor ging. Maar goed, half juni wist ik dan toch de eerste mooie baarzen te vangen, kerngezonde maar tevens nog relatief magere voorjaarsbaarzen. De weken er na werden een aantal zeebaarzen gevangen, maar het was nou niet echt een vetpot.

Stekken

Na die eerste 50+ baarzen half juni ging het niet echt ‘los’, zo af en toe een mooie baars, maar ook vele blanks, beduidend malen meer de ‘0’ dan voorgaande jaren. Stekken die andere jaren steevast baarzen opleverden in het voorjaar/vroege zomer, leken verlaten….  Oei, paniek?, nee hoor, verre van dat, maar je moet dan wel iets ondernemen. Immers, je kunt dan wel stug keer op keer naar diezelfde stekken toe rijden, maar dat schiet dan toch echt niet op. Als je verschillende ‘tij-stippen’ hebt uitgetest, dan weet je op een gegeven moment wel hoe het zit en laat je die stekken maar eens een tijdje links liggen. Andere stekken uitproberen dus; gebruik maken van de door de jaren heen opgedane ervaring, waarbij succes overigens niet gegarandeerd is. Daar gaan weer wel wat uurtjes inzitten, maar dat is niet zo erg, ook dat is een onderdeel van de zeebaars visserij. De voldoening is enorm groot als je na een paar weken van verschillende potentiële stekken uittesten succes hebt. Met name 2 stekken bleken succesvol, de ene iets meer dan de andere, waar ik bovendien gedurende het seizoen nauwelijks iemand ben tegen gekomen.

Materiaal

Gedurende het seizoen heb ik grotendeels 3 van mijn spinhengels gebruikt; mijn Tenryu Rod Bar 270 in combinatie met de Daiwa Certate 3000 voor winderige omstandigheden, en voor het vissen met grotere en zwaardere pluggen in het najaar. Ten tweede mijn Megabass Xör Independence 83iR ML , waarbij ik zowel mijn Certate als mijn Daiwa Exist gebruik, voor het ‘allround spinning’ werk. En ten derde mijn Yamaga Blanks Ballistick 81/12 die samen met mijn Daiwa Exist 3012 een superlichte combinatie oplevert waarmee ik grotendeels de gehele zomer heb gevist. Zodra de omstandigheden het maar enigszins toelaten neem ik deze combinatie mee, werkelijk een genot om mee te vissen.  Volledig voorzien voor alle omstandigheden dus? Ja, eigenlijk wel, al blijven er altijd wel wat ‘wensen’;  een net iets andere lengte of c.w. of wat dan ook; allemaal  niet echt nodig, maar wel leuk.

De tweede seizoenshelft

Na 3 weken vakantie in Juli waarin niet is gevist, brak er toch een leuke tweede seizoenshelft aan; in augustus werden weer wat meer baarzen gevangen, en, wat ik persoonlijk belangrijker vind, minder blank sessies. Werkelijk een paar heerlijke avonden en vroege ochtenden staan vissen met schitterend weer en bovendien tal van aanbeten die baarzen opleverden. Dit is genieten van de bovenste plank. Niet alles werd verzilverd, en als ik de balans opmaak over het afgelopen seizoen dan stel ik vast dat er relatief meer missers waren dan andere seizoenen, maar dat mag de pret niet drukken. In de meeste sessies werden slechts enkele baarzen gevangen, met soms een uitschieter met 4 tot 7 baarzen. Slechts 1 keer in 2012 kon ik ‘dubbele cijfers’ in mijn statistieken schrijven. Dat was andere seizoenen beduidend meer, maar is allemaal voor mij wat minder belangrijk; het is de beleving van de hobby die telt, niet de aantallen.

Duikende pluggen

Waar ik andere jaren ook wel een aantal, vaak nachtelijke, sessies ondernam met softbaits, heb ik dit seizoen uitsluitend met pluggen gevist. Hoewel het zeker niet altijd effectiever is (misschien wel vaker niet…), vind ik het simpelweg leuker. De pluggen visserij blijft me intrigeren; pluggen die het ene jaar helemaal top zijn, blijken het andere jaar ‘niets meer waard’, pluggen die je nieuw aanschaft en hoge verwachtingen van hebt maken het niet waar, en pluggen waar je aan twijfelt blijken het ineens wel goed te doen. Het ene jaar ‘top’ en het andere jaar ‘nop’ lijkt overigens met name voor de oppervlakte pluggen te gelden.  

Voor duikende pluggen ziet mijn 2012 top 3 er als volgt uit:

1. Met stip op 1: Megabass Vision 110 SW
2. Duo Tide Minnow 125 SLD
3. En op de derde plaats: Ima Hound 125F Fang

De Megabass Vision 110 was een aangename verrassing; typisch zo’n plug die zijn kwaliteit al vele jaren heeft bewezen, maar die een beetje in de (mijn) vergetelheid was geraakt en niet al te vaak meer in mijn kunstaas tas belandde. Maar de Vision 110 was voor mij dé plug van de zomer; goed werpend en bovendien zeer stabiel in harde stroming en dit seizoen een top vanger gebleken. Ik vis al heel wat jaartjes met de Vision’s 110, maar nooit eerder leverden die zoveel baarzen op als dit seizoen.

Vanaf September heb ik wat vaker grotere pluggen ingezet, niet alles was succesvol, maar een tweetal pluggen staken er boven uit. Dit waren de Megabass X-140 en de Ima Sasuke 140, met beide pluggen zijn diverse baarzen gevangen.

De oppervlakte

Dan de oppervlakte pluggen, de oppervlakte visserij van dit seizoen is voor mij wat stof tot nadenken. Voor het eerst sinds 2008 heb ik minder met oppervlakte pluggen gevangen dan met duikende pluggen. Ik vis sinds 2007 met de stickbaits, en zonder hoog van de toren te willen blazen is me dat afgelopen seizoenen bijzonder goed afgegaan.  Het schitterende visuele spektakel met vaak spectaculaire aanbeten heeft geleid tot mijn absolute voorkeur voor het vissen met oppervlakte pluggen. Dit seizoen echter heb ik beduidend minder baarzen aan de oppervlakte kunnen vangen dan voorgaande jaren. Ik ben er nog niet helemaal uit waar dit aan ligt; wellicht de andere stekken, of dressuur, of wat dan ook; in ieder geval stof tot nadenken.  Enfin, een top-3 kan ik dit jaar niet echt opstellen, eerder een top-2:

1. Op 1: Xorus Patchinko 100
2. En op de 2e plaats: Ima Skimmer

De Xorus Patchinko 100 leverde de meeste en mooiste baarzen op, al moet ik wel zeggen dat die baarzen in slechts een 4-tal sessies in september/oktober werden gevangen. Eén sessie sprong er uit, een fantastische avond eind September, met 7 gevangen baarzen en dito missers, en allemaal met dit slanke plugje. De Ima Skimmer leverde wel minder baarzen in aantal op, maar vanaf eind juni tot aan medio oktober werd er regelmatig een baars mee gevangen, al waren die niet altijd even groot. Verder zijn er op diverse andere pluggen nog baarzen gevangen aan de oppervlakte, bewezen vangers van vorige jaren zoals de Xorus Frosty en Gunfish 95 en wat baarzen op wat nieuwere pluggen, maar al met al onvoldoende om die in een ‘top-3’ te kunnen plaatsen.

Langzaam richting seizoen 2013

Het afgelopen seizoen was over de gehele linie aan de taaie kant, mijn 2^e seizoenshelft was redelijk en met momenten goed, maar eerlijk is eerlijk, wel minder dan voorgaande seizoenen. Ik heb  nogal wat zeebaars vissers gesproken die begin oktober nog maar een paar baarzen hadden gevangen, en meer dan ooit was “zeebaars vissen is uren maken” van toepassing. Tevens lijken tal van mensen te zijn afgehaakt; vanaf half Augustus kwam ik nauwelijks nog iemand tegen aan de waterkant.  Aan de andere kant, echt slecht was het nou ook weer niet, en ik ga zeker niet klagen over een slecht jaar.  Ik heb weer met veel plezier gevist dit seizoen; de zeebaars visserij blijft voor mij een fantastische hobby waarin je in een prachtige natuur een uitlaat vindt voor een druk leven.

Het jaar 2012 was tevens het jaar waarin mijn bescheiden blog gestalte kreeg, en dit ‘bloggen’ is me uitstekend bevallen. Erg leuk om zo nu en dan wat op te schrijven over je hobby, waarbij ik me overigens heb beperkt in het aantal vangstberichten, ik heb weinig zin om van alles over me af te roepen waar ik van gruwel.

Het jaar 2012 ligt inmiddels achter ons, we gaan langzaam maar zeker op weg naar seizoen 2013. Nog even de winter door en het voorjaar komt weer in zicht. Voor het volgend seizoen heb ik diverse nieuwe potentiële stekken op het oog om eens te gaan uitproberen, niet allemaal in de Oosterschelde overigens, en wil ik eindelijk eens die strandsessies ondernemen waar het nog steeds niet van gekomen is. In ieder geval  kijk ik uit naar het volgend seizoen!