“Trugkieke” 6: zeebaars seizoen 2012

Het seizoen 2012 zal voor de meeste zeebaars vissers niet in de boeken gaan als een topjaar, en zeker niet voor degenen die vanaf de kant in het Oosterschelde gebied vissen. Uitzonderingen daargelaten die het geluk hadden tegen een goed stekje aan te lopen, al dan niet met bootjes op dieper water konden vissen. Maar al met al was het over de gehele linie aan de matige kant; en volgens sommigen onder ons druk ik me dan nog zeer voorzichtig uit. Velen vragen zich af wat er aan de hand is en ‘begrijpen er niets van’. Het antwoord lijkt echter vrij simpel; jaar in jaar uit worden duizenden kilo’s zeebaars weggevangen; uiteindelijk kan de natuur hier niet tegen op, en ieder jaar worden de zeebaarsbestanden kleiner en kleiner.  We beginnen dit duidelijk te merken en als dit zo door gaat komen allerlei doemscenario’s in beeld…., de enige oplossing is regulering en beheersing die wordt afgedwongen vanuit de Europese Unie, maar dat gaat nog wel even duren vrees ik.

Maar genoeg hier over, ondanks bovenstaande heb ik weer met volle teugen genoten van de zeebaars visserij. Voor mij persoonlijk was het voorjaar ronduit taai, maar met name de tweede seizoenshelft was redelijk en soms zelfs goed.

De eerste seizoenshelft

Zo rond half mei bereikte de zeewater temperatuur de 12 graden grens, en werden in het Oosterschelde gebied de eerste zeebaarzen met kunstaas gevangen. Aan mij waren die eerste baarzen echter niet besteed; het was niet echt mijn voorjaar, met slechts wat scholenbaarzen en een paar missers, waarvan overigens een zeer mooi exemplaar die vlak voor mijn voeten alsnog er vandoor ging. Maar goed, half juni wist ik dan toch de eerste mooie baarzen te vangen, kerngezonde maar tevens nog relatief magere voorjaarsbaarzen. De weken er na werden een aantal zeebaarzen gevangen, maar het was nou niet echt een vetpot.

Stekken

Na die eerste 50+ baarzen half juni ging het niet echt ‘los’, zo af en toe een mooie baars, maar ook vele blanks, beduidend malen meer de ‘0’ dan voorgaande jaren. Stekken die andere jaren steevast baarzen opleverden in het voorjaar/vroege zomer, leken verlaten….  Oei, paniek?, nee hoor, verre van dat, maar je moet dan wel iets ondernemen. Immers, je kunt dan wel stug keer op keer naar diezelfde stekken toe rijden, maar dat schiet dan toch echt niet op. Als je verschillende ‘tij-stippen’ hebt uitgetest, dan weet je op een gegeven moment wel hoe het zit en laat je die stekken maar eens een tijdje links liggen. Andere stekken uitproberen dus; gebruik maken van de door de jaren heen opgedane ervaring, waarbij succes overigens niet gegarandeerd is. Daar gaan weer wel wat uurtjes inzitten, maar dat is niet zo erg, ook dat is een onderdeel van de zeebaars visserij. De voldoening is enorm groot als je na een paar weken van verschillende potentiële stekken uittesten succes hebt. Met name 2 stekken bleken succesvol, de ene iets meer dan de andere, waar ik bovendien gedurende het seizoen nauwelijks iemand ben tegen gekomen.

Materiaal

Gedurende het seizoen heb ik grotendeels 3 van mijn spinhengels gebruikt; mijn Tenryu Rod Bar 270 in combinatie met de Daiwa Certate 3000 voor winderige omstandigheden, en voor het vissen met grotere en zwaardere pluggen in het najaar. Ten tweede mijn Megabass Xör Independence 83iR ML , waarbij ik zowel mijn Certate als mijn Daiwa Exist gebruik, voor het ‘allround spinning’ werk. En ten derde mijn Yamaga Blanks Ballistick 81/12 die samen met mijn Daiwa Exist 3012 een superlichte combinatie oplevert waarmee ik grotendeels de gehele zomer heb gevist. Zodra de omstandigheden het maar enigszins toelaten neem ik deze combinatie mee, werkelijk een genot om mee te vissen.  Volledig voorzien voor alle omstandigheden dus? Ja, eigenlijk wel, al blijven er altijd wel wat ‘wensen’;  een net iets andere lengte of c.w. of wat dan ook; allemaal  niet echt nodig, maar wel leuk.

De tweede seizoenshelft

Na 3 weken vakantie in Juli waarin niet is gevist, brak er toch een leuke tweede seizoenshelft aan; in augustus werden weer wat meer baarzen gevangen, en, wat ik persoonlijk belangrijker vind, minder blank sessies. Werkelijk een paar heerlijke avonden en vroege ochtenden staan vissen met schitterend weer en bovendien tal van aanbeten die baarzen opleverden. Dit is genieten van de bovenste plank. Niet alles werd verzilverd, en als ik de balans opmaak over het afgelopen seizoen dan stel ik vast dat er relatief meer missers waren dan andere seizoenen, maar dat mag de pret niet drukken. In de meeste sessies werden slechts enkele baarzen gevangen, met soms een uitschieter met 4 tot 7 baarzen. Slechts 1 keer in 2012 kon ik ‘dubbele cijfers’ in mijn statistieken schrijven. Dat was andere seizoenen beduidend meer, maar is allemaal voor mij wat minder belangrijk; het is de beleving van de hobby die telt, niet de aantallen.

Duikende pluggen

Waar ik andere jaren ook wel een aantal, vaak nachtelijke, sessies ondernam met softbaits, heb ik dit seizoen uitsluitend met pluggen gevist. Hoewel het zeker niet altijd effectiever is (misschien wel vaker niet…), vind ik het simpelweg leuker. De pluggen visserij blijft me intrigeren; pluggen die het ene jaar helemaal top zijn, blijken het andere jaar ‘niets meer waard’, pluggen die je nieuw aanschaft en hoge verwachtingen van hebt maken het niet waar, en pluggen waar je aan twijfelt blijken het ineens wel goed te doen. Het ene jaar ‘top’ en het andere jaar ‘nop’ lijkt overigens met name voor de oppervlakte pluggen te gelden.  

Voor duikende pluggen ziet mijn 2012 top 3 er als volgt uit:

1. Met stip op 1: Megabass Vision 110 SW
2. Duo Tide Minnow 125 SLD
3. En op de derde plaats: Ima Hound 125F Fang

De Megabass Vision 110 was een aangename verrassing; typisch zo’n plug die zijn kwaliteit al vele jaren heeft bewezen, maar die een beetje in de (mijn) vergetelheid was geraakt en niet al te vaak meer in mijn kunstaas tas belandde. Maar de Vision 110 was voor mij dé plug van de zomer; goed werpend en bovendien zeer stabiel in harde stroming en dit seizoen een top vanger gebleken. Ik vis al heel wat jaartjes met de Vision’s 110, maar nooit eerder leverden die zoveel baarzen op als dit seizoen.

Vanaf September heb ik wat vaker grotere pluggen ingezet, niet alles was succesvol, maar een tweetal pluggen staken er boven uit. Dit waren de Megabass X-140 en de Ima Sasuke 140, met beide pluggen zijn diverse baarzen gevangen.

De oppervlakte

Dan de oppervlakte pluggen, de oppervlakte visserij van dit seizoen is voor mij wat stof tot nadenken. Voor het eerst sinds 2008 heb ik minder met oppervlakte pluggen gevangen dan met duikende pluggen. Ik vis sinds 2007 met de stickbaits, en zonder hoog van de toren te willen blazen is me dat afgelopen seizoenen bijzonder goed afgegaan.  Het schitterende visuele spektakel met vaak spectaculaire aanbeten heeft geleid tot mijn absolute voorkeur voor het vissen met oppervlakte pluggen. Dit seizoen echter heb ik beduidend minder baarzen aan de oppervlakte kunnen vangen dan voorgaande jaren. Ik ben er nog niet helemaal uit waar dit aan ligt; wellicht de andere stekken, of dressuur, of wat dan ook; in ieder geval stof tot nadenken.  Enfin, een top-3 kan ik dit jaar niet echt opstellen, eerder een top-2:

1. Op 1: Xorus Patchinko 100
2. En op de 2e plaats: Ima Skimmer

De Xorus Patchinko 100 leverde de meeste en mooiste baarzen op, al moet ik wel zeggen dat die baarzen in slechts een 4-tal sessies in september/oktober werden gevangen. Eén sessie sprong er uit, een fantastische avond eind September, met 7 gevangen baarzen en dito missers, en allemaal met dit slanke plugje. De Ima Skimmer leverde wel minder baarzen in aantal op, maar vanaf eind juni tot aan medio oktober werd er regelmatig een baars mee gevangen, al waren die niet altijd even groot. Verder zijn er op diverse andere pluggen nog baarzen gevangen aan de oppervlakte, bewezen vangers van vorige jaren zoals de Xorus Frosty en Gunfish 95 en wat baarzen op wat nieuwere pluggen, maar al met al onvoldoende om die in een ‘top-3’ te kunnen plaatsen.

Langzaam richting seizoen 2013

Het afgelopen seizoen was over de gehele linie aan de taaie kant, mijn 2^e seizoenshelft was redelijk en met momenten goed, maar eerlijk is eerlijk, wel minder dan voorgaande seizoenen. Ik heb  nogal wat zeebaars vissers gesproken die begin oktober nog maar een paar baarzen hadden gevangen, en meer dan ooit was “zeebaars vissen is uren maken” van toepassing. Tevens lijken tal van mensen te zijn afgehaakt; vanaf half Augustus kwam ik nauwelijks nog iemand tegen aan de waterkant.  Aan de andere kant, echt slecht was het nou ook weer niet, en ik ga zeker niet klagen over een slecht jaar.  Ik heb weer met veel plezier gevist dit seizoen; de zeebaars visserij blijft voor mij een fantastische hobby waarin je in een prachtige natuur een uitlaat vindt voor een druk leven.

Het jaar 2012 was tevens het jaar waarin mijn bescheiden blog gestalte kreeg, en dit ‘bloggen’ is me uitstekend bevallen. Erg leuk om zo nu en dan wat op te schrijven over je hobby, waarbij ik me overigens heb beperkt in het aantal vangstberichten, ik heb weinig zin om van alles over me af te roepen waar ik van gruwel.

Het jaar 2012 ligt inmiddels achter ons, we gaan langzaam maar zeker op weg naar seizoen 2013. Nog even de winter door en het voorjaar komt weer in zicht. Voor het volgend seizoen heb ik diverse nieuwe potentiële stekken op het oog om eens te gaan uitproberen, niet allemaal in de Oosterschelde overigens, en wil ik eindelijk eens die strandsessies ondernemen waar het nog steeds niet van gekomen is. In ieder geval  kijk ik uit naar het volgend seizoen!

De Ima Hound familie

Met de regelmaat van de klok worden er door de diverse lure brands nieuwe pluggen geïntroduceerd. Soms zijn deze vernieuwend, maar veelal vraag je jezelf ook af wat sommige pluggen nou echt toevoegen en lijken ‘meer van hetzelfde’ te zijn; en af en toe zijn het zelfs regelrechte imitaties van reeds bestaande pluggen van een ander merk. Niet zomaar alles aanschaffen dus. Nou kun je nu eenmaal niet alles kopen en uitproberen, maar regelmatig ga ik, zoals zovele anderen ‘voor de bijl’ en schaf ik nieuwe pluggen aan. Door de jaren heen ben ik wel wat voorzichtiger geworden en koop zeker niet zomaar van alles aan; immers, een 20 tot 25 Euro ben je zo armer.

Een jaar geleden introduceerde Ima de eerste telg uit de Ima Hound familie, de Ima Hound 125F Glide, en begin 2012 volgde de tweede, de Ima Hound 125F Fang. Met een mooi marketing verhaal waarin deze pluggen werden gepositioneerd als pluggen waarmee afstanden tot wel 78m konden worden gehaald, trokken deze pluggen de aandacht van tal van websites, blogs en forums. Omdat deze pluggen op diverse filmpjes tevens een mooie actie lieten zien werd mijn interesse toch zo groot dat ik in het vroege voorjaar besloot om zowel de Glide als de Fang aan te schaffen.

De pluggen bevallen me enorm, en voegen wat mij betreft echt wat toe aan mijn pluggen arsenaal. Over de werp capaciteiten die aan deze pluggen worden toegeschreven is weinig tot niets gelogen; de pluggen werpen echt fantastisch, (heel) ver en precies. Het zijn met hun 20 gram en 12,5 cm wat mij betreft wel pluggen voor een hengel met wat pit waarmee je lekker door kunt gooien. Wat me naast de uitstekende werp eigenschappen, misschien nog wel meer bevalt zijn enerzijds de actie die de pluggen laten zien en anderzijds hun stabiliteit in snel stromend water. De Hound’s zijn enorm stabiel, waar sommige pluggen nog wel eens halverwege de retrieve naar boven willen komen bij snel binnen spinnen in hard stromend water, blijven deze pluggen mooi op diepte lopen; stabiel en met een mooie ‘wobbling’ actie die in alle omstandigheden intact blijft.

Verschil in beide pluggen zit hem in de duik diepte (Glide 70-100cm, Fang 80-130cm), welke zichtbaar is in de verschillende duiklip grootte van de pluggen, en een tweede verschil zit in de dreggen. De Fang is uitgerust met twee dreggen (Owner ST46 maat 2) en de Glide met drie (Owner ST46 maatje 4). Wat later dit jaar is de derde telg aan de Hound familie toegevoegd, de Ima Hound 125F Orca; duikdiepte is gelijk aan de Fang, maar de Orca is uitgerust met 3 dreggen zoals de Glide.

Al met al naar mijn mening fantastische pluggen, enige minpuntje is dat de pluggen relatief snel ‘gebruikssporen’ vertonen, een euvel dat meerdere Ima pluggen hebben. Niet dat dit de vangkracht aantast overigens, maar dit is een kwaliteitspuntje wat gewoonweg niet hoeft, en wat bij andere lure brands zoals Duo vele malen beter is. 

Het hele jaar door deden de Ima Hound pluggen het goed, met name op de Fang zijn van begin tot het einde van het seizoen baarzen gevangen. Ik ben  er zo van gecharmeerd dat ik inmiddels ook een Orca heb aangeschaft; hier is nog nauwelijks mee gevist, dus die mag zich volgend seizoen gaan bewijzen. 

De laatste baarzen van het seizoen

Het is inmiddels begin november, ik was van plan om eind oktober mijn zeebaars seizoen af te sluiten, maar vanwege het missen van een grote baars afgelopen weekend vandaag toch nog maar een keer naar de kustlijn gereden. Vorig weekend slechts een enkele aanbeet, maar wat voor een. Ik stond te gooien met een OSP Rudra en bij de derde worp al beet, wat heet, echt een keiharde klap op mijn hengel en vervolgens een baars die door de slip heen ging zoals ik dat dit seizoen nog niet had meegemaakt. Er leek geen einde aan te komen, de baars ging richting open water en gelukkig niet de andere kant op richting de stenen. Althans, zo leek het, tot in een keer de lijn slap viel; snel draaien tot ik weer contact had met deze zonder twijfel grote zeebaars, die helaas als een pijl richting stenen ging, en met geen mogelijkheid onder controle te krijgen was. Waar ik al voor vreesde gebeurde dan ook; de baars schoot tussen de stenen, die vol zitten met scherpe randen van onder meer oesters en mosselen, en even later pats, lijn door, weg baars en weg plug. Tja, balen natuurlijk, maar hier was helemaal niets tegen te doen. Al met al aanleiding om het vandaag toch nog maar een keertje te gaan proberen. 

Zonder enige verwachting naar de waterkant gereden en een tweetal uurtjes staan gooien. Het weer was in eerste instantie niet al te best, maar gelukkig werd het wel droog. De watertemperatuur is inmiddels zo'n beetje gezakt tot de grens om nog effectief met pluggen te kunnen vissen, en naar mijn overtuiging zijn inmiddels al vele baarzen uit onze kustwateren verdwenen. Maar, na een uurtje dan toch een aanbeet op de Ima Hound Fang, en na een korte dril kon een baars van 54cm op de foto worden vereeuwigd. Hierna volgden nog een tweetal baarsjes op een X-rap zoals op de onderste foto, en dat was het dan, hiermee eindigde mijn zeebaars seizoen van 2012. Hopelijk duurt de winter niet te lang, zodat we zo tegen eind april de draad weer kunnen oppakken.

Het seizoens einde nadert

Het is half oktober en het einde van het zeebaars seizoen komt in zicht; de watertemperatuur in de Oosterschelde is inmiddels terug gezakt naar zo'n 13,5 graad en in de Oostelijke hoek zelfs nog wat kouder. Nog slechts enkele weken en het is weer voorbij; maar goed, vanmorgen toch nog er op uit geweest. Samen met Charles een typisch laagwater stekje opgezocht; het was winderig met donkere wolken aan de hemel, en we hebben wel wat regen gehad, maar het was gelukkig grotendeels droog. Na een uurtje gooien kreeg ik de eerste aanbeet van de dag en even later kon een zeebaars van zo'n 45cm worden geland. Niet al te groot, maar de baarzen zijn in top conditie en een beresterk; vrijwel iedere baars in deze tijd van het jaar is een klein feestje, en zeker op licht materiaal. Ik wist 5 baarzen te vangen, een exemplaar die net door  de 50cm tikte, de anderen zo rond de 45cm. De pluggen die scoorden vandaag waren de Ima Hound Fang 125F en de Megabass Zonk 120. 

Charles stond wat verderop met hoofdzakelijk oppervlakte pluggen te vissen en wist de grootste van de dag te vangen, een mooi exemplaar van 62cm,  op een relatief grote plug, de Illex Bonnie 128. Een plug waarmee hij de laatste jaren in ieder naseizoen wel een of meerdere mooie baarzen wist te vangen. Ondanks de herfstachtige weer condities zijn we voldaan weer naar huis gereden. 

Langzaam beter

Na een paar matige eerste weken van het seizoen, met slechts wat kleinere baarsjes en een aantal missers -waarvan een helaas een zeer forse zeebaars die een meter van mijn voeten vandaan los schoot-, begint het langzaam wat beter te gaan. Het is nog niet op alle stekken bingo, maar langzaam maar zeker komen de baarzen toch verder de Oosterschelde op. Vorige week en eerder deze week al een paar kolken en aanbeten op de oppervlakte pluggen, die wel allemaal gemist werden, maar toch.

Vanmorgen, met een fikse Zuidwester, waren oppervlakte pluggen geen optie, althans niet op de stek van mijn keuze, en moest er gevist worden met duikende pluggen met goede werpeigenschappen. Een aantal mooie baarzen kunnen vangen die allemaal weer rondzwemmen, mooie vissen, vijftigers, de grootste twee respectievelijk 58 en 55cm. De baarzen kwamen op de Ima Hound Fang, een plug uit de stal van Ima die naar mijn mening een absolute verrijking is voor de plugvisserij op zeebaars. Hopelijk gaat het een beetje doorzetten en breken er betere tijden aan voor de plugvisserij.