Simpel en effectief

Het vissen met pluggen op zeebaars is fascinerend. Om te beginnen zijn met name de Japanse pluggen veelal prachtige kunstwerkjes vol technisch vernuft, en hebben daarnaast een grote vangkracht. Pluggen zijn echter ook relatief duur, en als je er een verspeeld, kun je zo maar een twintigtal Euro’s armer zijn. Een goedkoper alternatief is om te vissen met soft plastics. Het vissen met loodkopjes voorzien van shads of twisters kan zeker wel leuk zijn, maar velen, waaronder ik zelf, geven nu eenmaal de voorkeur aan pluggen. De pluggen visserij geeft een volledig andere beleving, het is wat mij betreft veel dynamischer, en de aanbeten komen vaak spectaculair hard door.  Maar ja, zeker onervaren zeebaarsvissers willen nog wel eens een plug verspelen, en dat is dan toch zuur. Er is echter een alternatief, met een bijna vergelijkbare visserij beleving. Een alternatief, eenvoudig en simpel, maar wat zeker effectief kan zijn.

 Ik heb het over de spinlepel, een spinlepel kost niet veel meer dan een paar Euro’s, en dat geldt ook voor goede lepels zoals de Toby en Moresilda spinlepels. Deze zijn wellicht wel minder ‘sexy’ dan een mooie plug, maar hoeven niet minder effectief te zijn, zeker niet in het vroege voorjaar en late najaar. Ik vervang zelf meestal wel de dreg door een enkele haak voorzien van een twister, waardoor er naar mijn ervaring een net wat aantrekkelijker stukje kunstaas ontstaat. Vaak zet ik een tonwarteltje tussen de lepel en de haak zodat een wat vrijere beweging ontstaat voor de twister, maar noodzakelijk is dit niet. Deze lepel-twister combinatie kan naar mijn mening op bepaalde momenten en op bepaalde stekken een uitstekend alternatief bieden ten opzichte van pluggen.

Ten eerste, als verre afstanden moeten worden overbrugd vallen veel pluggen ‘door de mand’, maar een lepel-twister combi werpt altijd goed, ook met veel wind. Vooral de Moresilda 22 gram werpt als een speer. Bij heel veel wind is het ook een optie om in plaats van een spinlepel een klein werp-pilkertje te gebruiken, al geeft dat wel minder actie aan het geheel. Ten tweede heeft een lepel-twister combinatie een aantrekkelijke zigzag actie, immers de actie van de lepel wordt als het ware nog extra levendig gemaakt door de twister die de zigzag beweging van de lepel exact volgt. En ten derde, als je vist op moeilijke en grillige stekken met allerlei onderwater obstakels, en je een keer vast komt te zitten, ben je niet direct een paar Euro tientjes lichter.

Het binnenvissen is eenvoudig, redelijk snel binnendraaien volstaat. In het vroege voorjaar, als de water temperatuur nog relatief laag is, dan draai ik net een slag langzamer binnen.  Ik moet wel eerlijk toegeven dat ik niet zo heel veel met de lepel-twister combinatie vis, maar dat heeft meer te maken met mijn voorliefde voor (oppervlakte)pluggen dan iets anders. In het vroege voorjaar wil ik wel eens langs de paalrijen en paalhoofden aan het strand vissen. In die gevallen vis ik regelmatig met de lepel-twister combinatie; vanaf het strand kun je dan vrij eenvoudig net voorbij de paalhoofden gooien en vervolgens vlak langs de palen binnen spinnen. En dat heeft in afgelopen jaren toch een aantal mooie zeebaarzen opgeleverd.

Ook in het najaar kan de lepel-twister combi soms zeer effectief zijn. Zo staat een ochtendsessie op een winderige oktober ochtend van een paar jaar geleden nog in mijn geheugen gegrift. Ik viste samen met mijn zeebaars kameraad Charles, we stonden beiden al een uurtje met allerhande pluggen te gooien zonder ook maar een aanbeet te krijgen. Eigenlijk hadden we net besloten om maar naar een andere stek te rijden toen Charles zei nog even met een lepel-twister combi te proberen. Na de tweede worp klonk een harde “yes” en ik hoorde naast me een gierende molenslip. Vervolgens herhaalde zich dit drie worpen achter elkaar, terwijl mijn pluggen niets opleverden. Ik besloot daarom ook maar een lepel-twister er aan te hangen, en ja hoor, direct een aanbeet. Het zou een fantastische ochtend worden met mooie baarzen, en allemaal met een simpele lepel met een twistertje er achter.

Het vissen met pluggen is fantastisch, maar een lepel-twister combinatie kan soms zeker zo effectief zijn, en een alternatief bieden voor vaak dure pluggen.

“Trugkieke” 2: de jaren 2006-2007

Het jaar 2006 was een jaar met een late start, mijn eerste baars pas gevangen op 5 juni, wel een mooi exemplaar, van ruim 70cm op een pilker-twister combinatie. Het voorjaar en de zomer bleken matig te zijn, wel baarzen gevangen, maar het was toch echt minder dan 2005.

Het naseizoen was beter en maakte veel goed; van september tot half november mooie baarzen mogen vangen, waarin verschillende 70+ baarzen en een pracht exemplaar die op 3mm na 80cm op de meetlat aangaf. De grote baarzen kwamen allemaal op de Blue Fox Slyflex Wriggler, een donkerrode shad met twisterstaart, die overigens niet meer in het huidige Blue Fox programma zit

Het jaar 2007 begon goed met mooie baarzen begin mei, maar het was ook een jaar van verandering, verandering mbt onze manier van zeebaarsvissen. Harold (team Zeevisland) had in 2006 het vissen met oppervlaktepluggen geintroduceerd, en dit maakte me bijzonder nieuwsgierig. In de winter van 2006/2007 wat Sammy’s e.d. aangeschaft en vanaf half juli zo af en toe eens geprobeerd. Het leverde allemaal niet veel op, maar ja, je krijgt pas vertrouwen in je kunstaas als je er mee vangt... Maar toch, op een zondagochtend eind Juli die ik nooit meer zal vergeten, reden Charles en ik naar een nieuwe stek om die eens uit te proberen. In eerste instantie gevist zoals we gewend waren, na een uur gooien nog geen beet gehad en dan toch maar eens een Sammy proberen. Dat leverde ook niet veel op, en ik vroeg me al af of ik het eigenlijk wel goed deed; de Sammy liet wel een mooie zig-zag actie zien, maar was het niet te snel, of juist te langzaam? Het was bovendien bladstil weer en de Oosterschelde lag er bij als een spiegel; wellicht lukken oppervlaktepluggen alleen als er een fikse kabbel op het water is? Terwijl ik zo stond te mijmeren, volkomen onverwacht, slechts een paar meter uit de kant, was er een enorme kolk en een hoop gespat achter mijn Sammy.  Ik schrok me werkelijk het apelazerus en deed als gevolg hiervan dus alles verkeerd; gaf een ruk aan de hengel, de Sammy vloog uit het water, en tja, weg baars natuurlijk. Mijn adreline gehalte spoot werkelijk omhoog en ik stond als een bezetene Charles  te wenken die een 50m verderop stond te vissen om mijn verhaal te doen. We hebben geen beet meer gehad, maar toen pas wist ik zeker dat de oppervlaktepluggen inderdaad ook voor mij effectief kunnen zijn. Een week later, op dezelfde stek, was het bingo en werden de eerste baarzen op de oppervlakte pluggen gevangen.

Deze eerste succesvolle oppervlakte sessie staat nog steeds in mijn geheugen gegrift. Het was werkelijk fantastisch, een visueel spektakel van de bovenste plank, ook vele missers -(veel) meer dan met shads/twisters-, maar het plezier in de visserij is echt geweldig, wat mij betreft kan hier absoluut niets tegen op. Vanaf dit seizoen was ik werkelijk verslaafd aan het vissen aan de oppervlakte, een verslaving die nog steeds springlevend is.