Pluggen in het donker

Het merendeel van mijn zeebaarssessies spelen zich af in de vroege ochtend of avond. In de ochtend meestal beginnend in de ochtendschemer, en in de avondsessies stop ik als de avondschemer langzaam over gaat in de nacht. De reden is simpel, als je de hele week moet werken, en ook nog eens veel uren maakt, dan wil je ’s nachts het liefst maar in je bed liggen. De nacht kan echter heel effectief zijn, met kans op grote baarzen die dicht onder de kant komen onder de dekking van de nacht. Heel veel zeebaarsvissers kiezen daarom de donkere uurtjes/nacht voor hun zeebaars visserij. In de nacht zijn bij velen softbaits favoriet, en wordt dus meestal gevist met shads en twisters. Een aantal jaren geleden heb ik dit ook wel gedaan, wat op bepaalde stekken zeker succesvol was. Zo ken ik stekken waar overdag, vroege ochtend en late avond geen baars te vangen valt, maar zodra het echt donker wordt, de baarzen naar de kant komen.

In de vakantietijd, dan ga ik toch eens een enkele maal in het donker. Meestal als het tij net niet goed uitkomt voor een vroege ochtend of avondsessie. En eerlijk is eerlijk, een mooie zwoele zomernacht, met een heldere sterren hemel heeft ook zijn charmes. En, voor degenen die pluggen prefereren boven softbaits;  ook ’s nachts werken pluggen, zowel duikend als aan de oppervlakte.  

In principe kunnen alle type duikende pluggen ook in het donker worden gebruikt, maar zelf gebruik ik in het donker meestal suspended en floating varianten. Pluggen zoals Illex Jason SP, LC Flashminnow SP, en de Megabass Vision OneTen (zowel de suspended als slow floating variant) zijn prima geschikt. Het toverwoord voor de pluggen visserij in de nacht is ‘langzaam’. Je plug langzaam binnenvissen is de manier om aanbeten te krijgen. Het voordeel van suspended pluggen is dat je ook even een kort moment kunt pauzeren, terwijl de plug op dezelfde waterhoogte wat na blijft trillen, en niet zoals bij floating of sinking lures naar boven schiet of naar onderen zakt. Ik heb diverse malen meegemaakt dat een aanval volgde direct na een korte pauze, dus zodra de plug na een korte pauze weer op gang kwam. Maar nogmaals, het toverwoord om ’s nachts met pluggen te vissen is ‘langzaam’.

De licht condities in de nacht kunnen behoorlijk verschillen, een heldere nacht met volle maan –waarbij het lijkt of het niet echt donker is-  of een bewolkte hemel en geen maan –dus aarde donker-. Hoe donkerder de nacht, hoe feller de kleuren die ik gebruik en hoe langzamer ik de retrieve uitvoer; pink, chatreuse, orange, met name oranje is mijn inziens een goede kleur voor in het donker.  

Voor wat betreft de oppervlaktepluggen in de nacht geldt, althans zoals ik de afgelopen jaren heb ervaren, hetzelfde voor wat betreft de retrieve snelheid; langzaam, en zo nu en dan het “stop-and-go” principe uitproberen. Ik heb weinig verschil kunnen ontdekken in kleur effectiviteit, eigenlijk werkten dezelfde kleuren die ook overdag scoorden. En hetzelfde geldt voor de diverse pluggen, LC Sammy, Ima Skimmer en veel meer, werken ook in de nacht.

Zo heb ik eens op een mooie Juli nacht samen met Charles, zo rond de klok van 2 uur ’s nachts prachtige visserij mogen beleven. Het was een windstille heldere nacht en halfvolle maan, dus niet echt pikkedonker. We visten op een ondiepe stek, met niet meer dan een dikke meter water, met diverse oppervlaktepluggen. Op een gegeven moment leverde vrijwel iedere worp wel een aantal kolken op, wat duidelijk hoorbaar was wat verder weg van de kant, en wat we konden waarnemen tot zo’n metertje of 20 van de dijk af. Wel kolken, maar geen aanbeten.... Dat veranderde echter toen we de walk-the-dog actie enorm vertraagden en  "stop-and-go” toepasten. De aanbeten volgden typisch iedere keer na de korte “stop”. Echt prachtige visserij in een mooie nacht, en ja, als je toch vakantie hebt kun je gewoon ’s morgens in je bed gaan liggen.  

Een zomernacht kan heel mooi zijn, maar het is tevens wat risicovoller. Er is een grotere kans op uitglijden of struikelen, en helaas ook wel eens het terrein voor allerlei gespuis wat zich overdag niet laat zien. Het is daarom niet onverstandig om ’s nachts met tweeën in plaats van alleen te gaan.

“Trugkieke” 3: de jaren 2008-2009

Een terugblik naar een tweetal jaren waarin ik prachtige zeebaarsmomenten heb mogen beleven. Het jaar 2008 begon taai, in Mei en Juni slechts enkele baarzen weten te vangen. Maar goed, ik had een rotsvast vertrouwen dat het nog wel goed zou komen, en  naarmate het jaar vorderde ging het inderdaad steeds beter. En na een slecht voorseizoen en matige zomer, was het naseizoen ronduit geweldig. Een fantastisch naseizoen, met veel baarzen –die overigens vrijwel allemaal zijn teruggezet- , waar van het merendeel gevangen met oppervlaktepluggen. Begin dat jaar een Illex Ashura Estuary aangeschaft, een spinhengel ontwikkeld voor de zeebaarsvisserij, waar ik heel veel plezier aan beleeft heb.

Mijn scorende duikende pluggen waren met name de LC Flashminnow 110, Illex Jason 110 en de Megabass Vision 110, maar zoals gezegd, de meeste baarzen en het ‘vuurwerk’, kwamen van de oppervlakte. Oppervlaktepluggen in alle soorten en maten; met name met de LC Sammy 100 en Gunfish 115 werden mooie baarzen gevangen, maar één plug stak er in het naseizoen 2008 met kop en schouders bovenuit: de Bonnie 95 van Illex in de kleur Tenessee Shad. Het was echt ongelofelijk hoe de baarzen op dit plugje reageerden.

Charles en ik hebben diverse maken geëxperimenteerd; op dezelfde stek, slechts een paar meter van elkaar,  viste de een met de Bonnie en de ander met een diverse andere stickbaits. Het verschil was werkelijk verbluffend; op de Bonnie kwamen keer op keer aanbeten en alle andere kunstaas slechts af en toe een kolk of werd zelfs helemaal genegeerd. Het frappante is, dat alleen in het naseizoen van 2008 de Bonnie 95 er zo bovenuit stak, in latere seizoenen hebben zowel Charles als ik er nauwelijks meer een baars mee kunnen verleiden; ik ben er nog steeds niet uit waar dat nou aan ligt. Dressuur zou kunnen, maar lijkt me in dit geval niet, er wordt immers bij lange na niet zoveel met Bonnie’s gevist dan bijv met Sammy’s. En de Sammy’s bleven wel jaar na jaar scoren (al is het de laatste 2 jaren beduidend minder).

Na het mooie naseizoen van 2008, waren de verwachtingen voor 2009 uiteraard hoog gespannen. Het begon mooi, de watertemperatuur liep snel op en was eind mei al bijna 15 graden. Het resulteerde onder meer in een schitterende voorjaarsbaars van 77cm op een Sammy 100 (hoezo met oppervlaktepluggen geen grote zeebaarzen kunnen vangen !! J).

Het gehele jaar door met grote regelmaat baarzen gevangen, soms slechts een enkele baars, maar toch. Het naseizoen van 2009 was goed, maar niet zo spectaculair als het naseizoen van 2008, maar hier staat tegenover dat het voorseizoen en de zomer wat beter waren. En als ik regelmatig wat mooie baarzen vang, dan is het voor mij een prima jaar. De best vangende duikende pluggen waren dit jaar de Rapala X-Rap, de OSP Rudra en de Megabass Vision 110.

En wat betreft de stickbaits, zoals gezegd, leken de Bonnie’s hun vangkracht verloren te hebben, maar andere pluggen scoorden prima, met name de Chihuahua 90 van Megabait, Megabass Dog-x, Ima Skimmer en de Xorus Frosty bleken de beste vangers. In het naseizoen was met name de Xorus Frosty erg goed. De Frosty is toch wel een fantastisch plugje, naar mijn mening veel en veel geschikter voor het Oosterschelde gebied dan bijvoorbeeld de populaire Patchinko uit dezelfde stal, maar goed, ik zal hier wellicht later nog wel eens een aparte post aan wijden.  

Heel veel gevist met een nieuwe combinatie; Megabass Xör Independence Ir83ML icm Daiwa Exist 3012. Heerlijk licht materiaal wat me uitstekend ligt en waar ik bij lange na nog iet op uitgekeken ben, en waarschijnlijk ook nooit uitgekeken op zal raken.  

Een selectie van foto’s bij deze post uit mijn album met vele foto’s die gemaakt zijn in die jaren, waarbij iedere foto voor mij de beleving van dat moment als het ware weer levend maakt.

“Trugkieke” 2: de jaren 2006-2007

Het jaar 2006 was een jaar met een late start, mijn eerste baars pas gevangen op 5 juni, wel een mooi exemplaar, van ruim 70cm op een pilker-twister combinatie. Het voorjaar en de zomer bleken matig te zijn, wel baarzen gevangen, maar het was toch echt minder dan 2005.

Het naseizoen was beter en maakte veel goed; van september tot half november mooie baarzen mogen vangen, waarin verschillende 70+ baarzen en een pracht exemplaar die op 3mm na 80cm op de meetlat aangaf. De grote baarzen kwamen allemaal op de Blue Fox Slyflex Wriggler, een donkerrode shad met twisterstaart, die overigens niet meer in het huidige Blue Fox programma zit

Het jaar 2007 begon goed met mooie baarzen begin mei, maar het was ook een jaar van verandering, verandering mbt onze manier van zeebaarsvissen. Harold (team Zeevisland) had in 2006 het vissen met oppervlaktepluggen geintroduceerd, en dit maakte me bijzonder nieuwsgierig. In de winter van 2006/2007 wat Sammy’s e.d. aangeschaft en vanaf half juli zo af en toe eens geprobeerd. Het leverde allemaal niet veel op, maar ja, je krijgt pas vertrouwen in je kunstaas als je er mee vangt... Maar toch, op een zondagochtend eind Juli die ik nooit meer zal vergeten, reden Charles en ik naar een nieuwe stek om die eens uit te proberen. In eerste instantie gevist zoals we gewend waren, na een uur gooien nog geen beet gehad en dan toch maar eens een Sammy proberen. Dat leverde ook niet veel op, en ik vroeg me al af of ik het eigenlijk wel goed deed; de Sammy liet wel een mooie zig-zag actie zien, maar was het niet te snel, of juist te langzaam? Het was bovendien bladstil weer en de Oosterschelde lag er bij als een spiegel; wellicht lukken oppervlaktepluggen alleen als er een fikse kabbel op het water is? Terwijl ik zo stond te mijmeren, volkomen onverwacht, slechts een paar meter uit de kant, was er een enorme kolk en een hoop gespat achter mijn Sammy.  Ik schrok me werkelijk het apelazerus en deed als gevolg hiervan dus alles verkeerd; gaf een ruk aan de hengel, de Sammy vloog uit het water, en tja, weg baars natuurlijk. Mijn adreline gehalte spoot werkelijk omhoog en ik stond als een bezetene Charles  te wenken die een 50m verderop stond te vissen om mijn verhaal te doen. We hebben geen beet meer gehad, maar toen pas wist ik zeker dat de oppervlaktepluggen inderdaad ook voor mij effectief kunnen zijn. Een week later, op dezelfde stek, was het bingo en werden de eerste baarzen op de oppervlakte pluggen gevangen.

Deze eerste succesvolle oppervlakte sessie staat nog steeds in mijn geheugen gegrift. Het was werkelijk fantastisch, een visueel spektakel van de bovenste plank, ook vele missers -(veel) meer dan met shads/twisters-, maar het plezier in de visserij is echt geweldig, wat mij betreft kan hier absoluut niets tegen op. Vanaf dit seizoen was ik werkelijk verslaafd aan het vissen aan de oppervlakte, een verslaving die nog steeds springlevend is.